သမိုင်းသည် အသက်ရှင်နေဆဲ – ဘူယော နှင့် ဆမ်ဟန် အပိုင်း – ဒုတိယ အပိုင်း – ဆာချူလ်ဒို (လမ်းညွှန် လေးမျက်နှာ) နှင့် ဂါ လေးဦး – ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှု ပြိုကွဲသော အုပ်ချုပ်ပုံ

1. ဘူယော သည် အုပ်ချုပ်ပုံ ဖြန့်ကျက်ထားသော နိုင်ငံဖြစ်ပြီး ဘုရင်သည် ဗဟိုဒေသကိုသာ တိုက်ရိုက် အုပ်ချုပ်ခဲ့ကာ ကျန်ဆာချူလ်ဒို ဒေသ လေးခုကို မာဂါ၊ ဦဂါ၊ ကျိုဂါ နှင့် ကူဂါတို့က အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
2. ဝေ့မင်းဆက် သမိုင်းမှ ‘တုံးယီ’ အခန်းတွင် ‘ဆမ်ဂုတ်ကျီ’ က ကြီးသော ဂါများသည် အိမ်ထောင်စုထောင်ပေါင်းများစွာကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး ငယ်သော ဂါများသည် အိမ်ထောင်စုရာပေါင်းများစွာကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြောင်း၊ ငတ်မွတ်မှုအတွက် တာဝန်ကို ဘုရင်ထံ ထားရှိခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
3. ပညာရှင်များသည် ဘုရင်အာဏာ အားနည်းခဲ့သည်ဟူသော အဓိကအမြင်နှင့် ၎င်းသည် ရှေးဟောင်းဓလေ့ဖြစ်ပြီး ၃ ရာစုတွင် ဘုရင်အာဏာ တိုးမြင့်လာနေခဲ့သည်ဟူသော ပြန်လည်အနက်ဖွင့်ချက် ဟူ၍ ကွဲပြားနေကြသည်။

မူရင်းဆောင်းပါးမှ AI ရေးသားထားသော အနှစ်ချုပ် · ဘာသာစကား 88 မျိုး