ไทย · 지승주 ·
เมื่อลืมบรรพบุรุษ มาตรฐานชีวิตก็พร่ามัวไปด้วย
สรุป 3 บรรทัดโดย AI
- บทความแสดงความคิดเห็นฉบับนี้ตั้งคำถามว่า การละทิ้งประเพณีอย่างทะเบียนวงศ์ตระกูลและพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษ นับเป็นความก้าวหน้าจริงหรือไม่
- ผู้เขียนยกตัวอย่างอดีตข้าราชการระดับสูงวัย 70 ปีและอดีตผู้อำนวยการโรงเรียนที่มองว่าการเซ่นไหว้เป็นภาระ พร้อมชี้ให้เห็นทัศนะของชนชั้นผู้มีการศึกษา
- บทความยกเรื่องราวของดร.บอร์โนที่เดินทางเยือนเกาหลีในปี 1981 และแนะนำให้รักษาประเพณีทะเบียนวงศ์ตระกูล เพื่อเน้นย้ำคุณค่าของการใช้ชีวิตที่ระลึกถึงรากเหง้าของตน
สรุปเขียนโดย AI จากบทความต้นฉบับ · 88 ภาษา
อ่านบทความฉบับเต็ม (แปลอัตโนมัติ) → ต้นฉบับภาษาเกาหลี: 109.조상을 잊는 순간, 삶의 기준도 흐려진다
สรุป 3 บรรทัดโดย AIดูเพิ่มเติม ›
ฟาร์มการเรียนรู้ Cheongsihoe กับช่วงเวลาเรียนรู้พิเศษในธรรมชาติร่วมกับนักเรียนห้องสมุด Hanam Nanul
นักแสดงหญิงลี จิน คว้ารางวัลการแสดงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์คริสเตียนซูวอน
ศิลปินแบ แซงเย ปลุกความอบอุ่นของชีวิตใน 'สวนแห่งความทรงจำ' ร่วมงาน Bank Art Fair 2026
นิทรรศการเดี่ยวของศิลปิน L Coring ‘Pinwheel Girl Coring’… โลกศิลปะอบอุ่นที่ถ่ายทอดการอยู่ร่วมกับสิ่งแวดล้อม
[100 ปีที่แล้ววันนี้] 18 ตุลาคม 1926 - วันจันทร์ในกยองซอง สองสัปดาห์หลังพิธีเปิดอาคารใหม่ของสำนักงานใหญ่ผู้สำเร็จราชการ ขณะภาพยนตร์เรื่อง 'อารีรัง' ยังคงฉายอยู่
